[Η κατασκευη των «αντιδρασεων» τζαι οι ρητορικες του οτι αθθυμουμαι σιερουμαι]
Προχτες το Σαββατο η Μαχη εισιεν έναν εκφραστικο τιτλο στο πρωτοσελιδο: στο κρυφο σχολειο θα κανουν τα παιδια μας ιστορια…Ωραιον – η οικογενεια Σαμψων που εν θελει να γραφτει η συγχρονη ιστορια [για να μεν φτασουμε στες 15 του Ιουλη τζαι τον ρολο του κ. Νικολαου] ανησυχα για λογοκρισια της ιστοριας. Ιδου η αντιστροφη του νοηματος σαν στρατηγικη παραπλανησης. Αλλα εσιει τζαι χαζιν – ινταλως να τους πεις ότι ακομα τζαι το ελληνικο κρατος παραδεχεται πκιον ότι το «κρυφο σχολειο» [ο κωδικος που εθκιαλεξαν για να φορτισουν το κλιμα] ηταν μυθος; Ινταλως λαλεις σε καποιον ότι αναγιωθηκεν με ψεματα; Ότι λαλει ψεματα....
Αλλα τα ψεματα τζαι οι μυθοι εν τζαι εν μονον ηθικα ζητηματα – εν τζαι θεματα εξουσιας τζαι επιβολης..
Η επιθεση εναντιον της προθεσης του Υπουργειου Παιδειας να βαλει σαν στοχο την καλλιεργεια κουλτουρας συμβιωσης με τους τ/κ, εν εκφραστικη του πως λειτουργα ο μηχανισμος λογοκρισιας τζαι αναπαραγωγης των μυθων που βολευκουν καποιους. Πρωτα να δουμεν τον μηχανισμο: τουτες οι εκστρατειες «ηθικου πανικου» τζαι εκφοβισμου λειτουργουν με την κατασκευη ψευδογεγονοτων – με την κατασκευη «ειδησεων» που σιγα σιγα [με την επαναληψη, την υπερβολη, το ψεμα, την μετατοπιση του ζητηματος τζαι την συναισθηματικη φορτιση] φτιαχνουν «θεμα» τζαι «κριση». Δαμαι λ.χ. υπηρχε μια αποφαση που τον Ιουλη. Οι εμπλεκομενες οργανωσεις τζαι τα κομματα εξεραν το – τζαι ανακοινωθηκε δημοσια. Εν υπηρχεν ειδηση τον Σετεβρη. Το υπουργειο επροχωρησεν να εφαρμοσει μιαν αποφαση που ηταν στα πλαισια της πολιτικης του νεου προεδρου τζαι ηταν τζαι προεκταση [στην κυπριακη πραγματικοτητα] της εμφασης τον προηγουμενο χρονο στην «διαπολιτισμικοτητα». Όμως αμα θελουν τα μιντια κατασκευαζουν την ειδηση εστω τζαι αν δεν υπαρχει. Ετσι η Σημερινη [παλια καραβανα στην κατασκευη ρατσιστικης υστεριας] τζαι το Μεγα [το μακρυ σιερι του αρχιεπισκοπου] αρκεψαν να γυρευκουν δηλωσεις. Υπαρχει έναν συνεργειο επαγγελματιων δηλωσακηδων ετοιμο να δει προβληματα παντου αμα το θεμα εσιει να καμει με το κυπριακο. Βουρα υστερα ο Αντενα που κοντα τζαι στο βαθος προβαλει ο αρχιεπισκοπος. Surprise, surprise. Το θεμα εφτασεν τζαι στο Δηκο που εφκαλεν τζαι ανακοινωση. Η γελοιοποιηση του καημενου του Ακη Κλεανθους ηταν χαρακτηριστικη: που την μιαν εισιεν δει τον υπουργο τζαι εν εισιεν προβλημα, τζαι ξαφνικα αθθυμηθηκεν ότι εδιαφωναν. Το τιμημα της προβολης που μιαν εφημεριδα εν να αναπαραγεις το φκιολιν της. Στο τελος ειπεν μας ότι εν εσιει προβλημα με την εμφαση στην συμβιωση, με τον υπουργο κλπ.. Τζαι ο Τομμυς βου, ειπεν μας ότι εν ο Πευκιος που τα εξεκινησεν ουλλα [τωρα το Δηκο εν να κατηγορησει τζαι τον δικο του μακαριτη υπουργο;] ενώ ο Ουρανιος [μαλιστα κυριε] ειπεν ότι τελικα τζαι επι διακυβερνησης Κληριδη υπηρχεν «στοχευμενη» πολιτικη για την επαναπροσεγγιση. Υγειαν.
Αντρεπεται κανενας για τες αντιφασεις τζαι τα ψεματα; Οϊ διοτι τα μιντια εν εστιαζουν, τζυλουν παρακατω. Το ψεμα αμα ελεγχεις τα μιντα εν αφορολογητο – ακομα.
Ας παμεν στην ρητορικη της εκστρατειας. Ως τωρα υπηρξαν 3 βασικες αφηγησεις. Ο μεν Κλεανθους τζαι το Δηκο επαιξαν το «μα σιορ ενεν σωστο διοτι εν σαν να λαλουμεν ότι εχουμεν προβλημα. Τζαι ιντα που εν να πουν οι ξενοι;» Ε καλο – ηταν να προβληματιστουν, θωρεις, οι ξενοι γιατι σε μιαν χωρα διαιρεμενη γινεται προσπαθεια να μαθουν οι μαθητες την λογοτεχνια της αλλης κοινοτητας, τζαι εν θα προβληματιστουν που ένα κομμα ανησυχει γιατι μπαινει ετσι στοχος..Κουβεντα να γινεται . Η άλλη ρητορικη ηταν του Βαρναβα της Εδεκ. Ποση απελπισια πκιον τζηνον το κομμα – εν εσιει αντροσιην η κατρατζυλα; Καλα εν εκολλησεν τιποτε που τον Δωρο Λοιζου τα γερημα; Τουτοι θελουν, λαλει, την σωστη προπαγανδα – τι πρεπει να λαλουμεν τους μιτσιους για να μεν τους συγχιζουμε. Αμπα τζαι καμουν καμιαν αιρετικη σκεψη. Τζαι το ότι η Εδεκ συμπλεει με την Μαχη τζαι το Δρασις-Κες;
Η τριτη ρητορικη εν της «φυλης», της εθνικοφροσυνης - τζαι ευτυχως η φιλελευθερη δεξια φαινεται να κρατει τες αποστασεις της πκιον. Ηβρα έναν κειμενο της Κλαιρης Αγγελιδου που εν εκφραστικο τουτης της οπτικης. Διοτι μπορει τζηνοι του Δηκο τζαι της Εδεκ να χρησιμοποιουν την εκπαιδευση για να καμουν απορριπτικη αντιπολιτευση, η να τους χρησιμοποιουν οι δημοσιογραφοι..Αλλα η κυρια Κλαιρη οϊ μονον πιστεφκει τα, αλλα φκαλει περιπατο τζαι μιαν ολοκληρη κοσμοαντιληψη. Στο κειμενο της, «Κατεδαφισεις», η κ. Κλαιρη ξεκινα με μιαν ισοπεδωση κάθε εννοιας σεβασμου για την αλλην αποψη: λαλει ότι οι ξενοι «φιλοι» [δικοι της προφανως σαν εθνικοφρων κυρια που ενι] εβαλαν σαν στοχο την επαναπροσεγγιση για να καμουν πλυση εγκεφαλου – σε πολιτικους, μαθητες κλπ. Αρα οι διαφωνουντες εν πρακτορες, υποπτοι. Ετο που ενεν μονο οι δημοσιογραφοι που κατασκευαζουν υστερια. Φυσικα εν εσιει καμιαν αποδειξη – η κ. Κλαιρη, η Claire με τους δυτικους φιλους που την επροδωσαν, όμως εν χρειαζεται αποδειξεις. Θεωρει προφανως ότι εσιει καποιον ανωτερο δικαιωμα απλα να βριζει κοσμο χωρις τεκμηριωση. Μπορει να εν τζαι θεμα ηθους. Επισης η κ. Claire φαινεται ότι εν εμαθεν, παρα το ότι κατοικα τοσα χρονια στην Κυπρο, ότι ο ορος «επαναπροσεγγιση» είναι μια θεμελιακη θεση του Ακελ τζαι της κυπριακης αριστερας μετα το 74. Τζαι ότι τουτοι οι τυποι ενεν «φιλοι» με τους αμερικανους που εκαμναν τα «κακα σεμιναρια». Στον κοσμο της κυριας Κλαιρης, όμως, ότι ενεν βολικον λογοκρινεται. Οξα κυρια Κλαιρη οι αριστεροι εν επρεπεν να υπαρχουν καν; Ετσι η αριστερη θεση τζαι τα κυβερνητικα προγραμματα στα οποια υπηρχεν αναφορα στην επαναπροσεγγιση, εξαφανιζονται για να φτιαχτει η εικονα της συνομωσιας. Η λογοκρισια της πραγματικοτητας που εν βολευκει εν το λλιοτερο ομως – η κ. Κλαιρη λαλει μισες αληθκιες με μιαν χαριτωμενη ελαφροτητα: Εν ηταν η κ. Αγγελιδου υπουργος του κ. Κληριδη όταν εξεσπασε, τοτε στην δεκαετια του 90, η πρωτη υστερια με τα σεμιναρια επιλυσης διαφορων; Εν ηταν ο Κληριδης ο ιδιος αθρωπος που υποστηριζεν την διζωνικη που την δεκαετια του 70 τζαι υστερα ηταν προεδρος στην πορεια προς το σχεδιο Αναν; Εν ειδεν, εν ακουσεν η κ. Αγγελιδου ότι η Καιτη Κληριδη [βουλευτης τζαι κορη του προεδρου που την εδιορισεν σαν υπουργο] ηταν που τες πρωτες στα σεμιναρια; Γιατι εν επαραιτηθηκεν γενναια, τοτε, η Claire – που κατά τα αλλα λαλει ότι πιστεφκει στες θυσιες τζαι την αυταπαρνηση; Γιατι η καρεκλα ηταν καλη. Ενοιωθεν, φαινεται, ότι της εταιρκαζεν, ότι επιτελους ηβρεν την «θεση» της… Τζαι ετσι εκρυψεν η καλη μας κυρια.
Ας προχωρησουμε περα που την υποκρισια τζαι το θρασος. Γιατι γινονται τουτα ουλλα; Α δαμαι η Κλαιρη εσιει σαφη εικονα – ο στοχος εν η «κατεδαφιση του ελληνισμου». Το γιατι εν εξηγειται. Καπου προς το τελος κατι λαλει ότι προσπαθουν να ευκολυνουν την ευρωπαϊκη πορεια της Τουρκιας. Μα τα σεμιναρια εγενουνταν που πριν...Γυρευκεις ψυλλους στα ασιερα αμα γυρευκεις λογικη τζαι τεκμηρια σε τουτην την αφηγηση. Αφου λοιπον βαλλει τζαι το δευτερο αυθαιρετο αξιωμα χωρις οποιανδηποτε αναφορα, προχωρα στα κλισε που φυσικα καταληγουν στην [ακομα μια φορα] χρησιμοποιηση των νεκρων της ΕΟΚΑ για να φκαλει καποιος/α πολιτικη υπεραξια. Αλλα στα αποσπασματα το υποσυνειδητο της λαλει παραπανω από οσα μαλλον θα εθελε: «Παρολες τις κατακτησεις από λαους της Ανατολης και της Δυσης, αγριους και πολιτισμενους..». Ετσι λοιπον η κ. ποιητρια : «ανατολη/αγριοι, δυση/πολιτισμενοι». Ηπιος ρατσισμος γιατι πιο κατω το απωθημενο της Claire θα επανελθει δριμυτερο. Το πιο χαριτωμενο όμως είναι η χρηση της λεξης «αφροσυνη»: «Τωρα βλεπετε είναι ο καιρος της λησμονιας, της αφροσυνης και των κατεδαφισεων». Στην αφηγηση της Κλαιρης υπαρχει ένα παρελθον που ηταν καλο [μη-κατεδαφιση ελληνισμου] τζαι έναν παρον που εν επικινδυνο. Όμως η λεξη «αφροσυνη» [που μαλλον φευκει της στην ροη των κλισε] παιρνει μας κατευθειαν στον τοπο/χρονο του εγκληματος – εν ηταν για την 15η ιουλιου που ειπεν ο Καραμανλης την περιφημη ατακα για τους «αφρονες» τζαι την «αφροσυνη»; Ε κυρια Κλαιρη; Τζαι τουτα εξηχασαμεν τα; Οϊ καλο.. Η 15η του Ιουλη εν υπαρχει στο κοσμο της κυριας Κλαιρης όπως εν υπηρχεν τζαι η ευθιξια της παραιτησης τοτε στην κυβερνηση Κληριδη όταν ο Παπαφιλιππου εβομβαρδιζεν μας για τις «συνομωσιες της επαναπροσεγγισης». Μονο τωρα υπαρχει αφροσυνη λαλει η κ. Κλαιρη..Στες 15 Ιουλιου ηταν ουλλα νουσιμα αλλοπως..Ακουετε Εδεκιτες;
Προχωρα στην ανακοινωση του υπουργειου – η ερωτηση εν τζιαμαι τζαι ας το παιζει παπια η Claire: αν η επαναπροσεγγιση εν συνομωσια των «κακων φιλων», τοτε ο σημερινος υπουργος εν οργανο των κακων, θυμα πλυσης εγκεφαλου; Καμια αναγκη για διευκρινηση. Τζαι προχωρα καμνωντας μιαν αποπειρα να στηριξει καπου [εμπειρικα η λογικα] την ρητορικη της: οι τ/κ εκαμαν κατι αντιστοιχο; Τζαι καταληγει με την σιουρκα του αθρωπου που εν εμαθεν ότι αναμεσα στην ερωτηση τζαι την απαντηση υπαρχει τζαι η διερευνηση: «Σιγουρα εμεις προηγουμαστε». Καμνει λαθος, λαλει ψεματα – στην τ/κ κοινοτητα εσιει γινει ηδη μια μεγαλη συζητηση τζαι αλλαγη στα βιβλια ιστοριας. Λαλει ψεματα λογω αγνοιας η γιατι εμαθεν να μιλα ετσι – να θεωρει το ψεμα σαν κατι το απολυτα φυσιολογικο στην προσπαθεια της να θιξει τους αντιπαλους της; Κουβαλα πολλην εμπαθειαν η κυρια Claire. Εν δυνατον να μεν εξερεν; Γιατι εν ερωταν; Οξα απλα εν θελει να μαθει;
Νομιζω οτι η κ.Κλαιρη εμαθεν να καμνει μονον μονολογο – να θεωρει την δικη της αντιληψη σωστη τζαι τες άλλες αποψεις εξ ορισμου υποπτες. Το συνδρομο της εξουσιας. Η αποκαλυψη του ρολου που επιφυλασει στον εαυτο της εν ξεκαθαρη στο αποσπασμα οπου προσδιοριζει το σημερα: « Εμεις, ο λαος των νεοπλουτων, των εμπορων της γης και των ναρκωτικων, των κομπιναδορων, της αμφιταλαντευομενης συνειδησης και των λιγων μοναχικων αιθεροβαμονων που μιλουν για ελληνισμο σ’αυτον τον τοπο, οπου συνωστιζονται κάθε λογης λαθρομεταναστες…». Ιδου η εικονα – ειμαστε λαος νεοπλουτων/εμπορων [με ουλλον το κιτς τζαι τα κλισε της δημοσιογραφικης ατακας ] ενώ η κ. Claire εν που τους «μοναχικους»/μοναδικους [ανωτερους..πε το κυρια Κλαιρη μου να νεπαφτει η ψυσιη σου]. Για «ελληνισμο» βεβαια μιλουν ραδια, τηλεορασεις, επιχορηγησεις – υπαρχει ολοκληρη βιομηχανια. Α τουτα εν τα θωρει η Claire – εν ταιρκαζουν στο φκιολιν της. Ο κινδυνος όμως ενεν μονον ο «νεοπλουτισμος»: οι «αγριοι» της «ανατολης» επανερχονται δαμαι με θκυο επιπροσθετες αναφορες : «κάθε λογης»/κάθε καρυθκιας καρυδι, τζαι «λαθραιοι»/υποπτοι , επικινδυνοι. Αρα κυρια Κλαιρη περσι που το θεμα του εκπαιδευτικου χρονου ηταν η «διαπολιτισμικοτητα» [με τουτους του αγριους, λαθραιους, καθε λογης] εφκαλες σπυρκα παλε; Εν τζαι χρειαζεται να το φωναζεις κυρια Κλαιρη μου – εκαταλαβαμεν, εν τους χωνευκεις. Αραγες σου εν να εσιεις το θρασος να ξεπλυνεις τζαι τουτον τον ρατσισμο με την θυσια του Αυξεντιου τζαι του Ματση; Κυρια ποιητρια που αμολυθηκες να λογοκρινεις ποιηση για εν τουρκοκυπριακη - τζαι φυσικα παλε, τυχαια, ουτε τουτην την διασταση θωρεις την… Αραγες εν μονο ρατσισμος για τους ξενους/αλλους, οξα στο βαθος η κ. Claire θεωρει τζαι εμας, τους υπολοιπους που εν συφφωνουμε μαζι της, «κάθε λογης λαθρομεταναστες»;
Τζαι τελειωνει η κυρια Κλαιρη με ένα διαλογο του Σεφερη με τον T.S. Εlliot. Η ερμηνεια της βεβαια εν ότι ο εγγλεζος «πνευματικος ανθρωπος» εθεωρεν την Ελλαδα πηγη πολιτισμου, «ενώ εμεις..». Μα θωρεις κυρια Κλαιρη μου εν τζαι νακκον δυσκολα τα πραματα. Ας παρουμε λ.χ. τον δικον σου ορισμο του ελληνισμου «γλωσσα, πολιτιστικη κληρονομια, ορθοδοξια». Λαλεις τον T.S. Εlliot να τον ενδιεφερεν η ορθοδοξια; Τζαι αμα τουτη η χριστιανικη φαση εν τοσο σημαντικη, οι αρχαιοι που εν ηταν ορθοδοξοι χριστιανοι ηταν «ελληνισμος»; Οξα εν που τες ερωτησεις που πρεπει να λογοκρινονται κυρια Claire?
Αθθυμουμαι τοτε που εγενηκε υπουργος τζαι αγωνιζετουν να περασει την γραμμη ότι τα Λατσια επρεπεν να γινουν Λακκια. Τζαι τωρα, χαρω την, γραφει μου τζαι «ιντα τζαιρους εφτασαμεν». Τοτες, εθελεν να αλλαξει τα ονοματα των τοπωνυμιων τζαι να μας πει [ακου θρασος] ινταλως «πρεπει» να γραφουμε με «εθνικα ορθον» τροπο τα προσωπικα μας ονοματα τζαι επιθετα στες ταυτοτητες τζαι τα διαβατηρια. Η Claire τζαι η φαντασιακη της εξουσια στο οικοπεδο που νομιζει ότι της αφηκαν κληρονομια οι δυτικοι «φιλοι της».
Τζαι η Κλαιρη εν απλα ένα συμπτωμα. Οσων θελουν να μιλουν μονοι τους. Γιατι εσιει μεν δικαιο ο υπουργος ότι οι «αντιδρασεις» ταυτιζουν 2 ασυνδετα θεματα [ την εκπαιδευτικη εμφαση στην συμβιωση με την επανεξεταση της ιστοριας], αλλα ο στοχος οσων κατασκευαζουν τουτες τες «αντιδρασεις» ενι να μπλοκαρουν τες διαδικασιες γενικα. Με τον εκφοβισμο – τζαι το ψεμα δαμαι εν αφορολογητο όπως εν ολοφανερο που τον λογο του αρχιεπισκοπου.
Το ιστορικο ζητημα εν ποσοι εν να φοηθουν τζαι εν να σιωπησουν τουτην την φορα..
Υ.Γ. Οσον για την ανθρωπινη διασταση του βαρους πανω στην οικογενεια Σαμψων, θα πολύ πιο σοφο [τζαι ανθρωπινο] να ανοιχτει ο χωρος της ιστορικης ερμηνειας παρα να χωνουνται πισω που το δακτυλο τους.
